بی نام

لحظه های خوش را رها نخواهم کرد

و تو را

۵۹

وقتی می آی صدای پات از همه جاده ها می آد...

حس رقصیدن دارم ......

حس چرخیدن .......

حس پریدن .....

حس خندیدن .....

حس راه رفتن زیر نور مهتاب و بالا پایین پریدن و آروم گرفتن ......

نمی دونم چه حسی هس . ولی خوشحالم.

امروز بعد از ظهر یه خبر خوب بهم دادن که فعلن نمی خوام افشا بشه ٬ تا مطمئن شم .

------------

امروز یه بازگشت به سن ۶ سالگی هم داشتم.....

           دستهای مرا که ساقه ی سبز نوازش است ٬

                                  با برگهای مرده هم آغوش می کنی ...

اینقدر پیش خودم خرابم کردی ٬ که به بیهودگی وجودم اطمینان پیدا کردم

اینو امشب دلم می خواست بنویسم :

بی من از کوچه^۱ گذر کردی و رفتی

بی من از شهر سفر کردی و رفتی^۲

قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهم^۳

تا ته کوچه^۴ به دنبال تو لغزید نگاهم

تو ندیدی ٬ نگهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتی

...

-----

پی نوشت :

۱. پیچ               ۲. نرفتی             ۳. قهوه ای ام              ۴. پیچ

احساس می کنم دارم قد می کشم.

از فردا هر روز صبح روی دیوار بالای سرم خط می کشم.